Dieren in communicatie. Waarom!? *3...

In mijn voorgaande posts gaf ik al een aantal redenen waarom dieren zo vaak te zien zijn in reclame. Bijvoorbeeld omdat ze als metafoor kunnen staan voor een merk of omdat een organisatie wil laten zien dat ze milieubewust te werk gaat. 

Maar er zijn nog meer redenen en één daarvan is erg logisch: Dieren zijn vaak te zien in communicatie-uitingen van organisaties die met of voor dieren werken. De dieren zijn in deze uitingen te zien om duidelijk te maken wat voor werkzaamheden de organisatie precies verricht. Denk hierbij bijvoorbeeld aan dierentuinen, dierenspeciaalzaken of goede doelen. Deze laatste organisaties gebruiken vaak aangrijpende en emotionele beelden die dierenliefhebbers zoals ik absoluut niet kunnen weerstaan.
Hun uitingen laten meestal zo'n diepe indruk op mij achter, dat ik mezelf niet kan beheersen en maar weer voor de zoveelste organisatie een donatieformulier invul. En dan heeft die organisatie natuurlijk haar doel bereikt.

Zo ook het WWF. Ik kreeg echt kippenvel van deze commercial. Zoals ik al vaker heb benadrukt: Zo verschillend zijn we niet! en hier is het bewijs:

 

Menselijke dieren *gedrag...

De laatste tijd valt me op dat communicatieprofessionals dieren regelmatig neerzetten als mensen.

Ze koppelen dan bijvoorbeeld menselijke persoonlijkheidskenmerken aan de eigenschappen van de diersoort.

De reden dat communicatieprofessionals dierlijke en menselijke eigenschappen aan elkaar koppelen is omdat deze vaak opvallend veel overeenkomen. Mensen vertonen dikwijls trekjes van een specifiek dier. Wij mensen zijn tenslotte ook gewoon dieren die regelmatig handelen vanuit natuurlijke instincten. (zie:Gelijk gedrag...). Maar ook wanneer we denken rationeel te handelen blijven er in ons gedrag meestal toch dierlijke kernmerken zichtbaar. Een perfecte kans dus voor communicatieprofessionals om een humoristische campagne op te zetten die ook nog de beoogde boodschap perfect overbrengt.

Sequoia (een Franse winkel voor natuurlijke etenswaren) maakt handig gebruik van deze kans. Het gaat in hun campagne over diersoorten die van natura bepaalde eigenschappen bezitten. In de campagne zijn deze eigenschappen gekoppeld aan persoonlijkheden die enkel sporadisch voorkomen bij mensen.

Het resultaat: een erg grappige campagne die een bronzen leeuw won tijdens ‘Cannes Lions’.

In deze campagne komen een aantal dieren naar voren:

 

Zo heb je de slak, die van natura twee geslachten draagt en hier is neergezet als een menselijke hermafrodiet die niet meer weet of hij zich nu een jongen of een meisje moet voelen.

  Maar ook is er de moordlustige maar  sexy bidsprinkhaan die een beetje te bezitterig is over -en geobsedeerd door haar scharrels.

Tenslotte is er het stinkdier dat is neergezet als een menselijk buitenbeentje met aandoening waaraan hij niets kan doen. 

Move it, kom hier!

Voordat ik mijn negen hamsters, vijf konijnen, twee vogels, 200 wandelende takken, drie muizen en 24 vissen kreeg hadden we drie katten. Dikkie Dik de dikke lieve rode kater, Goelie de brutale grote zwarte poes en dan was er nog Kwartje, het doodsbange poesje. Kwartje had als jong poesje een ernstige vorm van de niesziekte gehad. Ze is daar nooit helemaal van opgeknapt en het heeft haar zelfs een beetje gek gemaakt.

Hierdoor was kwartje was altijd het buitenbeentje van de drie. Goelie en Dikkie Dik tolereerden haar totaal niet. Ze krabden haar vaak en bliezen tegen haar wanneer ze langsliep. Kwartje kon haar eigen eten nauwelijks opeten en vluchtte altijd weg wanneer er iemand aankwam. Zelfs wanneer mijn ouders haar wilde pakken om haar te beschermen tegen die andere twee. Ze schrok dan zo erg dat ze je zomaar voor de voeten rende en je moest uitkijken dat je niet over haar viel. Om te voorkomen dat mijn ouders dan op haar trapte riepen ze ‘Move it!’.

Ik als klein meisje van een jaar of drie vond dat angstige poesje natuurlijk ontzettend zielig en wilde het graag aaien om het gerust te stellen. Omdat ik mijn ouders zo vaak ‘Move it’ hoorde zeggen ging ik ervan uit dat ze zo heette. Dus ik als klein peutertje liep de hele dag door het huis te roepen: ‘Move it, kom hier! Move it, kom hier!’ omdat ik haar wilde aaien. Iets dat ook mij helaas niet vaak gelukt is...

Beestachtig leuk *2...

Deze foto kwam ik zojuist tegen en ik kan hem jullie echt niet onthouden!

Lees het verhaaltje onder de foto!

Dieren gedichtje *2...

Dit gedichtje kwam ik vandaag tegen en het deed me denken aan mijn eigen poesje Pim. Vandaar dat ik het even met jullie wil delen...

 

Pimmetje

Als ik alleen thuis ben
dan praat ik tegen mijn kat.
Die zit dan stom te kijken
en knipoogt maar wat.

Ze draait dan met haar oortjes
naar mijn stem geluid.
Met haar rode tongetje
een stuk haar bekje uit.

Het is alsof ze zeggen wil:
‘ach mens ga jij toch heen,
met een kat als ik bij jou

ben jij toch niet alleen!’

Communicatie tussen dieren...

Dieren zijn niet alleen te zien in communicatie-uitingen maar communiceren zelf ook uitstekend. 
De voornaamste redenen dat dieren met elkaar communiceren hebben betrekking op de volgende onderwerpen:

• Competitie (laten zien dat ze willen vechten, dat ze gewonnen hebben of zich overgeven).
•  Eten (signalen om te laten weten dat er eten is of te laten weten dat ze honger hebben)
•  Alarmeren (signalen om te laten zien dat er gevaar dreigt).

Communicatie tussen dieren vindt meestal plaats tussen soortgenoten. 
Er zijn verschillende manieren waarop dieren met elkaar communiceren namelijk:

• Geluiden, zijn belangrijkste vorm en komt bij bijna alle diersoorten voor. Het verschil met mensen is dat dieren geen gebruik maken van een echte taal. 
• Geuren (ook wel chemische communicatie genoemd). Dieren gebruiken deze vorm van communicatie om bijvoorbeeld het territorium af te bakenen. Insecten gebruiken het ook om te waarschuwen, sporen uit te zetten (mieren) of bijvoorbeeld de ei afzet te remmen (bijen). 
• Kleuren, worden ingezet om af te schrikken of als camouflage.
•  Signalen, zijn te zien in het gedrag dat de dieren vertonen. 
• Tast, bijvoorbeeld trillingen op de grond of in het water.

Wat opvalt is dat dieren tijdens het communiceren gebruik maken van bijna alle zintuigen. Daar kunnen wij communicatieprofessionals nog wat van leren, aangezien de meeste van ons met de huidige communicatiemiddelen overwegend inspelen op het zintuig zien. Voelen, ruiken, proeven en zelfs horen komen veel minder aan bod.

Gelijk gedrag...

Wat je hier ziet is een prachtig voorbeeld van menselijk gedrag bij dieren. 'Zo verschillend zijn we niet' is de boodschap van Animal Planet. Dieren vertonen af en toe best wel wat menselijke trekjes, de afbeelding hierboven zegt denk ik wel genoeg. Maar ook wij mensen zijn en blijven diep van binnen gewoon (erg slimme) dieren. Het enige grote verschil is dat wij op een andere manier kunnen nadenken over ons gedrag. Meestal handelen we vanuit ons verstand en niet vanuit onze instincten. Toch is er ook bij mensen vaak dat dierlijke gedrag waar te nemen en handelen zij niet meer vanuit het verstand. Een voorbeeld hiervan zie je hieronder.